alles in LIMBURG LIMBURG Heeft De Toekomst

Iedereen laat een bibliotheek aan kennis achter

Iedereen laat een bibliotheek aan kennis achter
Blog
Foto geplaatst door: Martijn Smolenaers

"mensen die niet open staan voor nieuwe ideeën" en "ergeren aan mezelf" of "het spelen voor eigen rechter op sociale media". Dit waren allemaal antwoorden op de vraag: wat is jouw grootste ergernis?

In het laatste weekend van september zat een overvol klaslokaal te wachten op een docent. Het zou nog ruim twintig minuten moeten duren, maar de bekende bankjes zaten al helemaal vol. Een mengelmoes van leeftijden, bekende en onbekende mensen. Normaal gesproken zou een klaslokaal (D106) van de middelbare school nooit zo vol zitten. Sterker nog, dan zou iedereen de laatste minuut pas binnen wandelen. Maar vandaag was een speciale les. Zo speciaal dat mensen op de grond zaten en dat de gang vol stond met mensen die eigenlijk nog naar binnen wilden. Met twee biertjes in mijn handen en één bekertje water waagde ik mezelf over de uitgestrekte benen. We hadden onszelf al een plekje bemachtigd, ruim een half uur van te voren al en dat was maar goed ook. Met gebalanceerde kunsten gaf ik Marco en Max hun pilsje, die al volledig in gesprek waren met oud-bekenden. Even proost en dan weer praten met diegene die we al een tijdje niet meer gezien hadden. Ondanks de verschillende opleidingen en jobs hadden we nog steeds één ding gemeen. De docent waarop wij aan het wachten waren had op ons allemaal een enorme indruk achter gelaten en die docent moest zich ook door de drukte heen wringen om D106 binnen te komen.

Met luid applaus kwam de Vlaamse geschiedenisdocent dhr. Hasendonckx met zijn alpinopet binnen lopen. Een emotioneel moment om mee te maken, want je kon de dankbare ogen van Gerrit goed aflezen. Verder zag hij er niet veel ouder uit, zoals ik me hem herinnerde. Ik kon me sowieso niet veel meer herinneren van alle lessen die ik gevolgd heb in de onderbouw. Daar was zijn geschiedenisles er één van en desondanks dat ik nooit het vak geschiedenis gekozen heb, heb ik zijn levenslessen juist het meest onthouden. Dat is kortweg knap, het inspireren van anderen.

De manier van les geven was niks veranderd. Nog steeds de grappen over vrouwen die niet kunnen autorijden of het egoïstische gedrag van de man die niet naar anderen wil luisteren, maar vooral weer een levensles die hij mee gaf: “Iedereen laat een bibliotheek achter van kennis”.  Hiermee refereerde hij dat al onze ergernissen niet van deze tijd zijn. Sterker nog, over onze problemen als mens is al veel geschreven en de antwoorden daarvan kun je terug vinden in boeken. Dat is wat we van de geschiedenis kunnen leren, dat is de les die hij ons wilde meegeven tijdens zijn geschiedenissen (dus ook deze). Geschiedenis herhaalt zich niet, woorden blijven hetzelfde, maar kennis geven we door van generatie op generatie. Dat is ook het nut van ons onderwijs, kennis doorgeven en daarmee hopen anderen te inspireren zodat zij die kennis overstijgen en daarmee ons leven kunnen innoveren (een van zijn levenslessen die ik onthouden heb van VWO2). Dit sloot perfect aan op de levensles die hij nu gaf. Maak gebruik van die kennis die er is en geef die kennis weer door, want wij zullen allemaal deze plek een keer verlaten: ..een bibliotheek van kennis.

Reageren

Auteur

Martijn Smolenaers

Martijn SmolenaersWeert

Van de vergrijzing en arbeidsmigranten tot citymarketing en het milieu, onze fysieke stad verandert. Het is daarom van groot belang dat je als politicus niet alleen van de trends en ontwikkelingen op de hoogte bent, maar dat je ook de wet- en regelgeving daarachter begrijpt. De keuzes die per gemeente gemaakt worden, laten al zien dat onze buursteden van elkaar verschillen. Als politicus houd ik me dagelijks bezig met ruimtelijke onderwerpen en aangezien niemand een glazenbol heeft, ben ik er van overtuigd dat de kennis die je op doet over grote maatschappelijke problemen, de richtlijnen kunnen zijn voor onze toekomst. Dat is ook tevens de reden waarom ik begonnen ben met bloggen. Het delen en verrijken van elkaars kennis en kunde;

"we laten immers allemaal een bibliotheek aan kennis achter".